Relacja z
drugim człowiekiem niby nic trudnego, bo przecież każdy z nas ma wielu
znajomych, przyjaciół czy kolegów. Rzecz to pozornie banalna jednak spójrzmy na
nią z kilku perspektyw.
Po pierwsze czy w relacji, w której uczestniczymy potrafimy zachowywać się naturalnie.Co mam na myśli? To czy potrafimy być szczerzy i zachowywać się jak na co dzień, a nie przyjmujemy postawy, których normalnie byśmy się wstydzili, bo jeżeli tak zaczynamy się zachowywać przy innej osobie po to by jej zaszpanować czy coś w tym stylu to nie ma sensu wgl ta relacja. Ktoś może powiedzieć duże słowa, ale taka jest prawda, bo wówczas nie dość, że okłamujemy drugą osobę, to okłamujemy siebie, a także zatracamy samych siebie nasze wartości i podejście do życia itd.
Drugim aspektem, który należy poruszyć w aspekcie relacji z drugim człowiekiem jest podejście do tej osoby pod względem troski o nią. Czy potrafimy jej wysłuchać jeżeli ma problemy czy zawsze potrafimy wyciągnąć pomocną dłoń, nawet gdy nie jest to nasz przyjaciel?? Czy potrafimy wybaczyć tej drugiej osobie?? Czy pytamy szczerze co u pani lub pana X słychać czy po prostu zadajemy to pytanie z przyzwyczajenia?? Przyzwyczajenie i popadnięcie w rutynę szczególnie w tej ostatniej kwestii nie wróży niczego dobrego, bo jeżeli nie interesuje Cię co u drugiej osoby to zadaj sobie pytanie po co wgl jeszcze utrzymujesz z nią kontakt. Może tylko po to by mieć kogoś do wykorzystania, gdy jest akurat potrzebny. Taka droga nie jest właściwa, bo krzywdzisz w jakiś sposób druga osobe.
Kolejnym aspektem jest podejście do tej osoby.Czy na prawde potrafimy szanować osobę z którą łączy nas relacja nie ważne czy to przyjaźń czy związek. Jeśli nie dbamy o to by relacja była właściwa upada. „Nie dbajac o relacje z drugim człowiekiem relacja ta predzej czy pozniej upadnie,a wiele wartosci wraz z nia...” Można to porównać do ogrodu.Jeśli o niego dbasz to wszystko pięknie rozkwita, wszyscy Cię chwalą z tego powodu, a Ty jesteś dumny, że masz coś szczególnego.Podobnie jest w relacjach między ludźmi dbając tak o nie jak o ogród, który pięknie rozkwita możesz powiedzieć, że wówczas Twoim powodem do dumy będzie relacja z drugą osobę, która jest piękna niczym kwiaty rozkwitające na wiosnę i tego życzę Wam drodzy czytelnicy i sobie też.
Po pierwsze czy w relacji, w której uczestniczymy potrafimy zachowywać się naturalnie.Co mam na myśli? To czy potrafimy być szczerzy i zachowywać się jak na co dzień, a nie przyjmujemy postawy, których normalnie byśmy się wstydzili, bo jeżeli tak zaczynamy się zachowywać przy innej osobie po to by jej zaszpanować czy coś w tym stylu to nie ma sensu wgl ta relacja. Ktoś może powiedzieć duże słowa, ale taka jest prawda, bo wówczas nie dość, że okłamujemy drugą osobę, to okłamujemy siebie, a także zatracamy samych siebie nasze wartości i podejście do życia itd.
Drugim aspektem, który należy poruszyć w aspekcie relacji z drugim człowiekiem jest podejście do tej osoby pod względem troski o nią. Czy potrafimy jej wysłuchać jeżeli ma problemy czy zawsze potrafimy wyciągnąć pomocną dłoń, nawet gdy nie jest to nasz przyjaciel?? Czy potrafimy wybaczyć tej drugiej osobie?? Czy pytamy szczerze co u pani lub pana X słychać czy po prostu zadajemy to pytanie z przyzwyczajenia?? Przyzwyczajenie i popadnięcie w rutynę szczególnie w tej ostatniej kwestii nie wróży niczego dobrego, bo jeżeli nie interesuje Cię co u drugiej osoby to zadaj sobie pytanie po co wgl jeszcze utrzymujesz z nią kontakt. Może tylko po to by mieć kogoś do wykorzystania, gdy jest akurat potrzebny. Taka droga nie jest właściwa, bo krzywdzisz w jakiś sposób druga osobe.
Kolejnym aspektem jest podejście do tej osoby.Czy na prawde potrafimy szanować osobę z którą łączy nas relacja nie ważne czy to przyjaźń czy związek. Jeśli nie dbamy o to by relacja była właściwa upada. „Nie dbajac o relacje z drugim człowiekiem relacja ta predzej czy pozniej upadnie,a wiele wartosci wraz z nia...” Można to porównać do ogrodu.Jeśli o niego dbasz to wszystko pięknie rozkwita, wszyscy Cię chwalą z tego powodu, a Ty jesteś dumny, że masz coś szczególnego.Podobnie jest w relacjach między ludźmi dbając tak o nie jak o ogród, który pięknie rozkwita możesz powiedzieć, że wówczas Twoim powodem do dumy będzie relacja z drugą osobę, która jest piękna niczym kwiaty rozkwitające na wiosnę i tego życzę Wam drodzy czytelnicy i sobie też.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz