Często jest tak w naszym życiu,że musimy podjąć jakąś decyzje czasem prostszą czasem trudniejszą.Wiele osób zamiast to robić po prostu postanawia wybrać drogę dezerta i uciekać od podjęcia decyzji i mimo tego,że wie,że to do niczego nie prowadzi to robi jak robi.Droga taka jest niewłaściwa i do niczego nas nie doprowadzi,bo gdyby każdy tylko uciekał to co byśmy mieli z tego życia??
Innym typem ucieczki jest ucieczka ludzi od innych ludzi.Ja wiem,że niektórzy to książkowe przykłady samotników,ale wydaje mi się,że to nie jest naturalne mimo wszystko,bo człowiek to „zwierzę ludzkie” i nawet jak mu się wydaje,że teraz jest samowystarczalny i kiedyś na pewno też będzie to jest w dużym błędzie.Kiedyś usłyszałem takie słowa : „-Kto sądzi, iż zdoła się obejść bez całego świata, myli się bardzo; ale kto sądzi, że świat nie może się obejść bez niego, myli się jeszcze bardziej.”Słowa te dogłębnie pokazują to o czym napisałem powyżej,więc niech każdy z nas zastanowi się nad tym jak postępuje i jak zachowuje się w relacjach ludzkich.Ważnym aspektem tego jest też by nie rozmawiać tylko z sobą przez komunikatory internetowe,ale też się spotkać na żywo,bo takie spotkanie to bardzo ważne doświadczenie,dzięki takim rozmowom człowiek rozwija się o wiele bardziej.
„Gdy pojawi się problem nastaw swój umysł automatycznie na możliwościowe znalezienie sposobu rozwiązania problemu, a nie ograniczone tragizowanie lub ucieczkę od problemu np. poprzez alibi wykrętu”,bo ta droga nie zaprowadzi nas do nikąd i dbajmy o relacje międzyludzkie,bo są one bardzo ważnym elementem w naszym życiu.
Innym typem ucieczki jest ucieczka ludzi od innych ludzi.Ja wiem,że niektórzy to książkowe przykłady samotników,ale wydaje mi się,że to nie jest naturalne mimo wszystko,bo człowiek to „zwierzę ludzkie” i nawet jak mu się wydaje,że teraz jest samowystarczalny i kiedyś na pewno też będzie to jest w dużym błędzie.Kiedyś usłyszałem takie słowa : „-Kto sądzi, iż zdoła się obejść bez całego świata, myli się bardzo; ale kto sądzi, że świat nie może się obejść bez niego, myli się jeszcze bardziej.”Słowa te dogłębnie pokazują to o czym napisałem powyżej,więc niech każdy z nas zastanowi się nad tym jak postępuje i jak zachowuje się w relacjach ludzkich.Ważnym aspektem tego jest też by nie rozmawiać tylko z sobą przez komunikatory internetowe,ale też się spotkać na żywo,bo takie spotkanie to bardzo ważne doświadczenie,dzięki takim rozmowom człowiek rozwija się o wiele bardziej.
„Gdy pojawi się problem nastaw swój umysł automatycznie na możliwościowe znalezienie sposobu rozwiązania problemu, a nie ograniczone tragizowanie lub ucieczkę od problemu np. poprzez alibi wykrętu”,bo ta droga nie zaprowadzi nas do nikąd i dbajmy o relacje międzyludzkie,bo są one bardzo ważnym elementem w naszym życiu.
Ależ czyż ucieczka nie jest spowodowana środowiskiem w którym człowiek się znajduje, relacjami międzyludzkimi? Może człowiek po prostu sobie nie radzi i... no właśnie piszesz "piętro wyżej": "Skarbem jest zapewne też uczucie jakim dażymy innego człowieka.Mam konkretnie na myśli przyjaźń,która jest równie cenna i walczmy o to by ten skarb nie zakurzył się i byśmy Go przez własną głupote nie stracili". Dobra, więc jest gdzie się uciec. Bo poradzenie się, wezwanie pomocy itp. to także, jest swego rodzaju ucieczka.
OdpowiedzUsuńWe współczesnej dobie brakuje dobrych pedagogów. Ale chodzi mi tu przede wszystkim o paidagogos, czyli o człowieka który w starożytności prowadził dziecko. Odprowadzał je do szkoły, był przy nim, towarzyszył. To właśnie towarzyszenie wydaje się być bardzo cenną wartością. Towarzyszyć swoją troską, pomocą, akceptacją a nade wszystko chęcią zrozumienia. Czyż nie będzie wtedy mniej ucieczek?
Twój artykuł opiera się na filozofii dialogu (w podobnym kształcie znajdujemy to u Emmanuela Levinas’a czy Józefa Tischnera). Człowiek realizuje siebie i dojrzewa w relacji do drugiego człowieka, wychodząc naprzeciw jego oczekiwaniom. Ostatecznie „staje się” przez pełnienie dobra wobec drugich i siebie. Żywe spotkanie to możliwość pełniejszego spotkania osób. Stąd ucieczka przed realizacją dobrych decyzji jest naganna. Człowiek musi być kreatywny. Zmieniać rzeczywistość na lepszą. Za świat i drugich jesteśmy, każdy na swoim odcinku, odpowiedzialni.
OdpowiedzUsuńNie zawsze jednak ucieczka od świata jest czymś negatywnym. Myślę o ludziach, którzy wybrali drogę medytacji, modlitwy i nauki. Oni skazali się na samotność aby pomóc swą myślą i odkryciami narawie świata. Wielcy mistycy (samotnicy) więcej dali ludzkości niż wynalazcy. Humanizowali świat!